ชามราเมน
เข้าใจแก่นแท้ของชามราเมน — เพราะราเมนต้องกินร้อน ๆ
นี่คือสิ่งที่คนตั้งใจทำชามราเมนต้องเข้าใจ
เพราะน้ำซุปหม้อเดียวกัน ตอนซดร้อน ๆ กับตอนที่เริ่มเย็นลงให้ความอร่อยต่างกันชัดเจน
โดยเฉพาะซุปทงคตสึ
พอเย็นลง กลิ่นหอมจะเบาลง
และเราจะรู้สึกถึงไขมันที่เคลือบปากมากขึ้น
วัสดุที่ชอบสำหรับชามราเมน คือ “ดิน”
วัสดุที่ชอบสำหรับชามราเมนก็คือดินนี่เอง เมื่อนำมาปั้นแล้วเผาเป็นชามเซรามิกที่มีความหนาพอเหมาะ เนื้อชามจะช่วยเก็บความร้อนได้ดี
ระหว่างลวกเส้นจึงควรอุ่นชามด้วยน้ำร้อน แล้วเทน้ำออกก่อนตักซุป
ชามที่อุ่นอยู่แล้วจะดึงความร้อนจากน้ำซุปน้อยลง
พอยกไปถึงโต๊ะ น้ำซุปก็ยังร้อนหอมกำลังดี
สรีระของชามราเมน
ฝีมือของคนปั้นชามเห็นได้จากส่วนโค้งระหว่างก้นชามกับขอบชามครับ
ชามสองใบอาจมีปากกว้างเท่ากัน แต่ถ้าช่างเริ่มผายผนังชามออกคนละตำแหน่ง พื้นที่ด้านล่างก็จะต่างกัน และตรงนี้เองที่มีผลว่าใส่ราเมนลงไปแล้วจะจัดหน้าได้สวยแค่ไหน
ก้นสอบ ปากกว้าง
ทรงที่เราชอบคือ ก้นสอบ ปากกว้าง
ถ้าก้นด้านในกว้าง เส้นบะหมี่จะมีพื้นที่แผ่ออกด้านข้าง
พอก้นชามสอบเข้า เส้นปริมาณเท่ากันจะซ้อนตัวสูงขึ้นตรงกลาง
เมื่อวางหมูชาชูพาดลงไป กองเส้นข้างใต้จะช่วยรองแผ่นหมูให้เด่นขึ้นมาเหนือผิวน้ำซุป เห็นทั้งขอบหมูและลายเนื้อชัดเจน
ส่วนปากชามที่ผายกว้างให้พื้นที่กับคนจัดหน้า
เราวางชาชูสองแผ่นซ้อนเหลื่อมกันได้สวย
วางไข่ผ่าครึ่งหงายให้เห็นไข่แดง
แซมต้นหอมไว้ด้านข้าง
แล้วยังเหลือมุมให้เห็นน้ำซุป
พอยกชามมาเสิร์ฟ คนกินก็ตักน้ำซุปคำแรกได้เลยโดยไม่ต้องเขี่ยเครื่องหลบ
ลองใส่ราเมนหนึ่งที่จริง ๆ
เวลาเลือกชามราเมนสักใบ วิธีที่เห็นภาพที่สุดคือลองใส่ราเมนหนึ่งที่จริง ๆ
ใช้เส้นเท่าที่ร้านเสิร์ฟ
ตักซุปเท่าที่ใช้
แล้ววางเครื่องลงไปตามมือ
ถ้าชาชูพาดบนเส้นได้สวย
ไข่วางแล้วเห็นไข่แดงเต็มครึ่งฟอง
และยังมีที่ให้ตักน้ำซุปร้อน ๆ ตรงข้างชาม
เราก็รู้แล้วครับว่าชามใบนี้พอดีกับราเมนของเรา